مشروح مطلب
 
کد مطلب:152
موضوع:من همان موقع كه او را بر زمين گذاشتم ديگر حمل نكردم ولي تو هنوز داري او را حمل مي كني.»
تعداد بازدید:1132
   
-------------------------------------------------------------------------------- متن حكايت : دو راهب از ميان جنگل مي گذشتند كه چشمشان به زني زيبا افتاد كه كنار رودخانه ايستاده بود و نمي توانست از آن عبور كند. راهب جوان تر به خاطر آن كه سوگند عفت خورده بودند، بدون هيچ كمكي از رودخانه عبور كرد اما راهب پير تر آن زن را بغل گرفت و از رودخانه عبور داد. زن از او تشكر كرد و دو راهب به راه خود ادامه دادند. راهب جوان در سكوت، مرتب اين واقعه را براي خود مرور مي كرد: «چگونه او اين كار را انجام داد؟» اين را راهب جوان با عصبانيت به خود مي گفت: «آيا سوگند را فراموش كرده است؟» راهب جوان هر چه بيشتر فكر مي كرد بيشتر عصباني مي شد و در ذهن خود با اين موضوع مي جنگيد: «اگر من چنين كاري را انجام داده بودم حتما" توبيخ مي شدم، اين براي من غير قابل هضم است.» او به راهب پير نگاه كرد تا ببيند آبا او از كار خود شرمنده است يا خير، ولي مي ديد كه راهب پير خيلي راحت و خونسرد به راه خود ادامه مي دهد. نهايتا" راهب جوان نتوانست بيش از اين طاقت بياورد و از راهب پير پرسيد: «چگونه جرأت كردي به آن زن نگاه كني و او را در آغوش بگيري و حمل كني؟ مگر سوگند را فراموش كرده اي؟» راهب پير با تعجب به او نگاهي كرد و سپس با مهرباني به او گفت: «من همان موقع كه او را بر زمين گذاشتم ديگر حمل نكردم ولي تو هنوز داري او را حمل مي كني.» نويسنده حكايت : مكنا، پل مترجم حکایت:گنجي، لادن ؛ سپانلو، كيوان فرستنده حكايت : فيض آبادي، حامد نويسنده شرح : فيض آبادي، حامد ؛
 
بازگشت
 
 
Skip Navigation Links.
Skip Navigation Links.
Skip Navigation Links.
 
 
کاربر مهمان خوش آمدید
۱۳۹۷ چهارشنبه ۳۰ آبان
 
 
شرکت شهرکهای صنعتی استان اصفهان
شرکت نمایشگاههای بین المللی تهران
شرکت نمایشگاههای استان اصفهان
اداره کل صنعت،معدن ،تجارت
هیئت امنای شهرک صنعتی امیر کبیراصفهان
سازمان تامین اجتماعی
اداره کل کار ؛ رفاه وتامین اجتماعی استان اصفهان